A.S.O.N.A.U

ََArchitecture Students Of Najaf abad Azad University

معماران بزرگ (9)

Louis Kahn

لویی کان

متولد سال 1901 استونی، امپراطوری روسیه

1974، نیویورک، امریکا

لویی در خانواده یهودی متولد شد، نامی که با آن متولد شد و بعد ها در امریکا آن را به لویی کان تغییر داد، ایتزه لیب شامیلوسکی بود، سختی زندگی در استونی و فقر باعث مهاجرت آنها به امریکا شد.

لویی در 5 سالگی به همراه خانواده به امریکا مهاجرت کرد، پدر وی بعدا در امریکا به خدمت ارتش در امد.

فقر خانواده تا جایی بود که حتی پول خرید مداد برای لویی را نداشتند، او برای خود از ذغال مداد هایی ساخت و از فروش نقاشی هایش در همان دوران کودکی شروع به کار کرد ، همچنین در کنار آن به پیانو زدن برای موسیقی متن فلیم های صامت مشغول شد.

در3 سالکی  نور ذغال سنگ گداخته در اجاق برایش جالب بود و بدون اینکه از داغ بودن آگاهی داشته باشد ذغال سنگ را برداشت و در یقه خود انداخت، که آثار سوختگی را تا آخر عمر با خود همراه داشت، سوختگی باعث شد، چهره وی زیبایی سابقش را نداشته باشد، تا جایی که پدرش ارزویی مرگش را می کرده که در آینده زجر نکشد، ولی مادرش معتقد بود لویی با همین نشانه ها روزی مرد بزرگی خواهد شد.

لویی بعد از اتمام لیسانسش  در دفتر معماری جان مولیتور به عنوان نقشه کش مشغول به کار شد.

در سال 1928 به اوپا سفر کرد، و به دیدن آثار معماری مورد علاقه اش در فرانسه و اسکاتلند رفت، بعد از یک سال گشت گذار در اروپا به امریکا برگشت و در دفتر پائل فلیپه کریت(عکس زیر)، همکلاسی اش در دانشگاه مشغول به کار شد. و بعد به شرکت دیگری رفت.

از همکاران لویی می توان از جرج هو و اسکار استنورو یاد کرد.

لویی بعد از کار در شرکت های مختلف معماری در سال 1935 آتلیه معماری خود رو تاسیس کرد، در کنار تدرس خصوصی و تدریس در مدرسه معماری ییل تا سال 1957، و از آن به بعد تا آخر عمر در دانشگاه پنسیلوانیا در دانشکده معماری مشغول به تدریس بود.

زندگی خصوصی لویی متشکل از سه خانواده بود، با سه زن متفاوت بود استر(زن قانونی)، آنی و هریت. که حاصل آنها دو دختر و یک پسر بود هر کدام از یکی از زنها.

سبک بین المل تندرو یا متعصب سبکی بود که لویی از آن تبعیت می کرد. سبک معماری لویی ، الهام گرفته از معماری گذشته بود در عین اینکه احجام بتنی سنگین او می تواند یکی از بارز ترین شاخصه های معماری های او باشد. و در کارهای او چیزی پنهان نمیشد همه چیز رو بود اتصالات، مصالح و ... (بروتالیسم)  شایان ذکر است که وی تا 50 سالگی سبک شاخصی نداشت

در سال 1974 لویی بر اثر حمله قلبی در دست شویی ایستگاه پنسیلوانیای نیو یورک جان به جان آفرین تسلیم کرد. سه روز ناشناس باقی ماند به خاطر اینکه آدرس منزلش که در پاسپورتش نوشته شده بود را قبل از مرگ خط زده بود و قابل خواندن نبود، در ضمن او از سفر طولانی از بنگلادش برمی گشت و در آن زمان شدیدا مقروض بود.

از جمله آثار او:

مجلس ملی بنگلادش در داکا ۱۹۶۲

موسسه اداری در احمد آباد - هند - ۱۹۶۳

موزه ملی کیمبل ۷۲-۱۹۶۶

بیمارستان مرکز ایوب در داکا ۱۹۶۳

گالری هنری دانشگاه یل ۵۴-۱۹۵۰

بنای یادبود شش میلیون یهودی ۶۹-۱۹۶۷

ساختمان آزمایشگاههای پزشکی دیچاردز، پنسیلوانیا ۶۱-۱۹۵۷

توسعه شهر سازی محله عباس آباد تهران با مشارکت کنزو تانگه


موزه هنر کیمبل


کتابخانه فیلیپ اکستر


دانشگاه هنر ییل

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اسفند 1389ساعت 17:19  توسط توحيد هاشمی شهرکی  | 

معماران بزرگ (8)

 

Frank Gehry

فرانک گری

زندگی شخصی:

فرانک اون گری در یک خانواده یهودی در تورنتو کانادا چشم به جهان گشود. نام اصلی او "افرایم اون گلدبرگ"  بوده است.

پسری خلاق که توسط مادر بزرگش پروبال و مورد تشویق قرار می گرفت. بیشتر هم به خاطر ساختن ماکت شهرهای کوچک با خرده چوب و تکه های آهن و سیم های فلز قدیمی که آخر هر هفته در کارگاه کوچک پدر بزرگش بود.

در خانه خود پدر وی زیاد به کارهای او اهمیت نمی داد و او را  خیال پرداز و رویایی می خواند٬ اما مادرش به او ایمان داشت وهمین باعث پیشرفت و به شهرت رسیدن فرانك شد.

در سال ۱۹۴۷ به کالیفرنیا رفت و در شرکتی برای حمل و نقل با ماشین(وانت) استخدام شد و در کنار کار به تحصیل در کالج Los Angeles City پرداخت. بعد از گذراندن دوره در كالج به دانشگاه Southern Califonia رفت و در رشته معماري مشغول به تحصيل شد. در سال ۱۹۵۴ فارغ التحصیل شد و برای مدتی از معماری کناره گرفت و به کارهای متفرقه مشغول شد٬ از جمله کار در ارتش آمریکا.

چندی بعد یک دوره یک ساله نقشه برداری شهری را در مدرسه فارغ التحصیلان هارواد گذراند. و دوباره به معماری برگشت و فعالیت های خود را در این حیطه از سر گرفت.

فرانک در طول زندگی خود دو بار ازدواج کرده و از ازدواج اولی دو دختر و از ازدواح دوم دو پسر دارد.

بزرگ شدن فرانک در کانادا باعث شد که او یک طرفدار پراپاقرص ورزش هاکی شود و در سال ۲۰۰۴ کاپ جام جهانی هاکی را او طراحی کرد.

گهری در حال حاضر سیتیزن آمریکا و کاناداست و در سانتا مونیکا کالیفرنیا زندگی می کند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388ساعت 23:49  توسط توحيد هاشمی شهرکی  | 

معماران بزرگ (7)

کامران دیبا(طباطبایی)

متولد سال ۱۳۱۷ تهران

فارغ التحصیل رشته معمارى و شهرسازى دانشگاه هاروارد واشنگتن
اقامت دائمى در اسپانیا در سال هاى پس ازانقلاب

كامران دیبا در معماری معاصر ایران نامی آشنا و معتبر است . وی پسرعموی فرح دیبا است. آرشیتکت برنامه ریز شهری و نقاش ایر انی در رشته معماری دانشگاه هارواد واشنگتن دی سی تحصیل کرد.در سال 1964 در این رشته فارغ التحصیل شد و پس از آن به مدت یک سال تحصیلات تکمیلی را در رشته جامعه شناسی ادامه داد.

در سال 1966 به تهران بازگشت و یک سال بعد رئیس و طراح ارشد شرکت مهندسین مشاور “DAZ” شد."DAZ" در ایران پروژه های بزرگ و گوناگونی به انجام رسانید و به سرعت توسعه یافت به طوریکه در سال 1977 صدوپنجاه پرسنل داشت.
دیبا در ایران صرفا در بخش دولتی فعالیت می کرد.وی به سنت های بومی و هم چنین نیاز های جامعه شهری مدرن و اثر متقابل انسان علاقه مند بود.

 آثار او در ایران و تهران پر شمار نیستند ، اما حضوری بارز و چشمگیر داشته و دارند : موزه هنرهای معاصر ، فرهنگسرای نیاوران ، پارك شفق یا به گفته خود او پارك یوسف آباد ، برخی بناهای دانشگاه جندی شاپور (دزفول) ، شهر جدید شوشتر و … . كه در یك دوره 12 ساله (از سال 1345 تا 1357) طراحی و اجرا شده‌اند .

 او در مدت اقامتش در ایران به عنوان معمار مدرس دانشگاه ، نقاش و سازمانده برنامه‌های اجتماعی فعالیت داشت . علاقه واقعی او به گفته خودش طراحی شهری بود و تنها در سال‌های آخر كار حرفه‌ای اش در ایران ، پس از جستجو‌های بسیار شانس با او یاری كرد و امكان طراحی شهرك شوشتر نو را یافت كه برنده جایزه معماری آقا خان شد و در نمایشگاه آثار معماری و شهرسازی قرن بیستم ، كه به مناسبت فرا رسیدن سال 2000 در لوس‌آنجلس برگزار شد ، به عنوان طرح برگزیده در مجموعه آثار معماری و شهرسازی جهان به نمایش گذاشته شد . این كار و كارهای دیگر او در مجلات ‌‌معماری و شهرسازی سایر كشورها نیز معرفی شده‌اند .

آثار:

  • موزه هنرهای معاصر تهران
  • فرهنگسرای نیاوران
  • پارك شفق یا به گفته خود او پارك یوسف آباد
  • دانشگاه جندی شاپور (دزفول)
  • شهر جدید شوشتر

 

فرهنگسرای نیاوران

 

موزه هنرهای معاصر تهران

عکس دیگر


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم مرداد 1388ساعت 8:0  توسط توحيد هاشمی شهرکی  | 

معماران بزرگ (6)

زها حدید

Zaha Hadid

 متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۵۰ در بغداد

ملیت عراقی- انگلیسی

بيوگرافي:

 زها ( زاها ) حدید در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۰ در بغداد به دنیا آمده است. ایشان مدرک ریاضیات خود را از دانشکاه آمریکایی بیروت اخذ کرد و سپس برای تحصیل در مدرسه معماری (AA)راهی لندن شد. زاها حدید  که در حال حاضر تبعه و شهروند انگلستان می باشد از سال ۱۹۷۲ در انجمن معماری لندن به تحصیل در رشته معماری پرداخت و در سال ۱۹۷۷ موفق به دریافت مدرک خود گردید. او پس از اتمام تحصیلات، به دفتر معماری متروپولیتن پیوست و به همراه همکاران خود در OMA، رم کولهاس و الیا زنگلیس، به تدریس در مدرسه معماری AA پرداخت و بعدها تا سال ۱۹۸۷، آتلیه شخصی اش را در مدرسه AA سرپرستی نمود.

زها حدید اخیراً عهده دار کرسی استادی کنزو تانگه در مدرسه طراحی دانشگاه هاروارد، و کرسی استادی سالیوان در دانشگاه ایلی نویز، مدرسه معماری شیکاگو، گردید و قبلاً نیز به عنوان استاد میهمان در دانشگاه هنر هامبورگ، مدرسه معماری نولتن ، استودیوی اوهایو و کارشناسان ارشد در دانشگاه کلمبیا، نیویورک، تدریس نموده است. علاوه بر این، او عضو افتخاری آکادمی هنر و ادبیات آمریکا و همکار انستیتوی معماری آمریکا می باشد. وی در حال حاضر استاد دانشگاه هنرهای کاربردی وین در اتریش و دستیار درس طراحی معماری ائرو ساآرین در ترم بهار ۲۰۰۴ دانشگاه ییل، نیوهون، است.

 حدید معماری است که پیوسته مرزهای معماری و طراحی شهری را گسترش می دهد. او در کارهایش با بهره گیری از مفاهیم فضایی جدیدی که تقویت کننده مناظر شهری موجود هستند، زیبایی شناسی نظری ای (غیرعملی) را پیگیری و تجربه می کند که تمام زمینه های طراحی از طراحی شهری تا طراحی داخلی و مبلمان را در برمی گیرد. با اینکه شهرت زاها حدید بیشتر بخاطر اصلی ترین کارهای ساخته شده اش می باشد، اما علایق و دل مشغولی های عمده او مستلزم اشتغال همزمان وی به فعالیت حرفه ای، تدریس و پژوهش است.


حدید اساس معماری را در نحوه فکر کردن به آن می داند. طرح های ساختمانی حدید که به صورت نقاشی عرضه می شوند، در ٢٥ سال گذشته، نقش مهمی در تحول معماری معاصر داشته اند. این آثار در موزه ها و گالری های معروف جهان از جمله موزه گوگنهایم و موزه هنرهای مدرن نیویورک به نمایش درآمده و بخشی از کلکسیون دائمی آنهاست.


زاها حدید با شرکت در مسابقات متعدد طراحی معماری، ایده ها و افکار نوینی را به معرض نمایش گذاشته است که این امر نشان دهنده رویکرد آوانگارد و پیشروی وی در طراحی معماری می باشد. اکثریت پروژه های مختلف او که تاکنون اجرا شده اند و یا در حال حاضر در دفتر وی بر روی آنها کار می شود، حاصل شرکت در این مسابقات هستند.

طرح های بدیع او برای ایجاد فضاهای معماری سال ها با تحسینی توأم با تردید روبرو بود. اما امروزه که جهان آمادگی بیشتری برای پذیرش و ایجاد بناهای پیچیده دارد، این طرح ها نیز با استقبال بیشتری روبرو شده است. او در کار خود از حرکت، ایجاد فضاهای خالی و فرم های کشیده افقی استفاده می کند و در زمینه طراحی مبلمان و معماری داخلی، طرح های نمایشگاهی و تجهیزات و لوازم صحنه نمایش نیز کارهای زیادی را انجام داده است.


زاها حدید تا به حال بخاطر طراحی پروژه های مختلف، چندین جایزه معماری دریافت نموده است و در سال ۲۰۰۴ نیز به عنوان برنده جایزه معماری پریتزکر، مهم ترین جایزه جهان در زمینه معماری، انتخاب گردید.

 او نخستینی زنی است که طی ۲۸ سال برگزاری جایزه پریتزکر، موفق به دریافت این جایزه معتبر بین المللی شده است. جایزه صدهزار دلاری پریتزکر طی مراسمی در روز ٣١ ماه مه همان سال در موزه آرمیتاژ در شهر سن پترزبورگ روسیه به این معمار عراقی ـ انگلیسی، اعطا گردید.

برخي از آثار:

  • مرکز مگی در بیمارستان ویکتوریا (۲۰۰۶)، کرکالدی، اسکاتلند
  • ایستگاه قطار سریع السیر ناپل (۲۰۰۶)، ناپل، ایتالیا
  • ساختمان مرکزی ب ام و (۲۰۰۵)، لیپزیگ، آلمان
  • ترن هوایی (۲۰۰۷) اینسبورگ، اطریش
  • مرکز علمی فائنو (۲۰۰۵)، وولفسبرگ، آلمان
  • سکوی پرش اسکی برگیسل (۲۰۰۲)، اینسبورگ، اطریش
  • ایستگاه آتش نشانی ویترا (۱۹۹۴)، ویل ام رین، آلمان

 

مرکز مگی در بیمارستان ویکتوریا (۲۰۰۶)، کرکالدی، اسکاتلند

 

ساختمان مرکزی ب ام و (۲۰۰۵)، لیپزیگ، آلمان

 

سکوی پرش اسکی برگیسل (۲۰۰۲)، اینسبورگ، اطریش

 

ایستگاه آتش نشانی ویترا (۱۹۹۴)، ویل ام رین، آلمان

منابع:

http://en.wikipedia.org

http://memarejavan1386.blogfa.com

http://yongarchitecture.mihanblog.com

+ نوشته شده در  شنبه ششم تیر 1388ساعت 8:0  توسط توحيد هاشمی شهرکی  | 

معماران بزرگ (5)

فرشید موسوی

متولد ۱۳۴۱ در ساری

استاد ایرانی علوم معماری مدرسه طراحی دانشگاه هاروارد آمریکا است. وی در دانشگاه‌های کلمبیا و پرینستون به عنوان مشاور فعالیت می‌کند. پروفسور فرشید موسوی از جمله کارشناسان سرشناس معماری در جهان به حساب می‌آید.

وی تا سیزده سالگی در ایران (ساری) بوده‌است و سپس برای ادامه تحصیل به انگلستان می‌رود. وی دانش آموخته دانشگاه کینگز لندن ، دانشگاه داندی و مدرسه معماری بارتلت می‌باشد.

پروفسور فرشید موسوی به مدت ۸ سال در اتحادیه معماری لندن مشغول به تدریس بود و در این مدت ریاست موسسه معماری فرهنگستان هنرهای زیبا در وین را نیز بر عهده داشت. علاوه بر سرپرستی این فرهنگستان فرشید موسوی بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ در این موسسه به تدریس نیز مشغول بود.

شرکتی که فرشید موسوی در لندن تاسیس کرده و به نام دفتر معماری خارجی (FOA) مشغول به فعالیت است به عنوان یکی از برجسته ترین و خلاق ترین شرکت های معماری در طراحی های شهری و چشم اندازها در سراسر جهان به حساب می آید.
این شرکت تا به حال پروژه های بین المللی زیادی در نقاط مختلف جهان اجرا کرده است که اکثر آنها نامزد کسب جایزه های بین المللی در طراحی بوده اند.

از این طراح ها می توان به گذرگاه دریایی یوکوهاما در ژاپن، پارک بزرگ بارسلونا همراه با تالارهای کنفرانس محوطه سرباز، هتل بلومون در گروننیگن هلند، ساختمان پلیس در لاویلا یویاسا اسپانیا و غرفه نمایشگاه صادرات بین المللی اسپانیا اشاره کرد.

او همچنین از داوران جایزه معماری آقاخان است.

 
مقام ها:
  • دریافت جایزه چارلز نیکس در سال ۲۰۰۵
  • دریافت جایزه نقشه کشی معماری برای پارک نوارتیس و پارکینگ بزرگ بازل در مراسم سالانه ونیز در سال ۲۰۰۴
  • برنده طرح سینما آزادی تهران

 

سکلهٔ Osanbashi Pier در یوکوهاما در ژاپن

 

گذرگاه دریایی یوکوهاما  

 

هتل بلومون

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388ساعت 1:9  توسط توحيد هاشمی شهرکی  | 

معماران بزرگ (4)

لوکوربوزیه

Le Corbusier

لو کوربوزیه( Le Corbusier) بانام اصلی شارل ادوارد ژانره ( Charles-Édouard Jeanneret-Gris) (زادهٔ ۶ اکتبر ۱۸۸۷ - درگذشتهٔ ۲۷ آگوست ۱۹۶۵) معمار، طراح، شهرساز، نویسنده و نقاش سوئیسی بود. وی به عنوان یکی از اولین پيشگامان معماری مدرن و سبک بین المللی مشهور است.

زندگی نامه:

لوکوربوزیه در لشودفوند شهر کوچکی در شمال غربی سوئیس ، در نزدیکی مرز فرانسه متولد شد . لوکوربوزیه علاقه ی زیادی به هنرهای بصری داشت و نزد شخصی به نام چارلز لپلاتنیه، که معلم یک مدرسه ی هنرهای زیبای محلی بود به آموختن مبانی هنر پرداخت .

اولین خانه هایی که او طراحی کرد در لشودفوند و متعلق به خود وی بودند ، مانند ویلا فالت،ویلا شوآب، ویلا ژان نرت ( برای پدر و مادرش) . این خانه ها یادآور سبک معماری رایج ، منطبق بر طبیعت کوه های بومی در آن منطقه ، یعنی رشته کوه های آلپ بودند.

لوکوربوزیه در حدود سال 1907 به پاریس رفت و در آنجا در دفتر دو تن از معروف ترین معماران آن دوره یعنی آگوست پره و پیتر بهرنز به مدت چند سال کار کرد. وی سپس به بالکان، آسیای صغیر، یونان و رم سفر کرد و نقاشی های بسیاری از این سفر با خود به همراه آورد.

لوکوربوزیه در طی فعالیت حرفه ای خود، استفاده از یکی از شاخص ترین مصالح ساختمانی مدرن یعنی بتن را به نهایت زیبایی رساند و کارهای وی مورد تقلید جهانی قرار گرفت.

اصول لو کوربوزیه:

در زمینه معماری لوکوربوزیه خانه را به عنوان ماشینی برای زندگی عنوان کرد، همانگونه که اتومبیل ماشینی برای حرکت است. وی پنج اصل را در ساختمان های مدرن معرفی کرد که عبارتند از:

  • ۱- ستون ها ساختمان ها را از روی زمین بلند می کنند.
  • ۲- بام مسطح و باغ روی بام
  • ۳-پلان آزاد
  • ۴-پنجره های طویل و سرتاسری
  • ۵-نمای آزاد، کف ها و دیوار ها به صورت کنسول

تناسبات طراحی:

لوکوربوزیه از یک شبکه مدولار با تناسبات طلایی برای طراحی پلان و نما استفاده می کرد و تناسبات و اندازه های بدن انسان را طبق مدل خودش درطراحی بکار می برد. کالین رو در مقاله ای با عنوان ریاضیات ویلای ایده آل در سال ۱۹۴۷ شباهت های بین قسمت های فضایی یک ویلای پالادیو را با سازه شبکه ای یکی از ویلاهای لوکوربوزیه نشان داده است. گرچه هردو ویلا سیستم تناسب دهنده مشابهی دارند و از یک نظم ریاضی عالی پیروی می کنند، اما ویلای پالادیو شامل فضاهایی با اشکال ثابت و روابط متقابل هماهنگ است در حالیکه ویلای لوکوربوزیه، از طبقات افقی شامل فضاهای آزاد که توسط کف و سقف تاوه ای تعریف می شوند، ساخته شده است.

شهرسازی:

وکوربوزيه شهرهای آينده را شهرهايی تجسم نمود که از آسمانخراشهای عظيم و مرتفع تشکيل شده است . در هر يک از اين آسمانخراشهای چند عملکردی ، حدود صد هزار نفر کار و زندگی خواهند کرد. در اين ساختمانها ، آپارتمانهای مسکونی ، ادارات ، فروشگاه ها ، مدارس ، مراکز تجمع و کليه احتياجات يک محله بسيار بزرگ فراهم است. ساکنان اين مجتمع ها ، از دود و سر و صدای ترافيک اتومبيل ها به دور هستند و بجای آن از آفتاب و ديد و منظر زيبا استفاده ميکنند.

بر اساس این نظریه ، دو شهر مهم در دهه پنجاه میلادی ، طراحی و اجرا شد. یکی شهر چندیگار در هند بود که توسط خود لوکوربوزیه طراحی شد. برای طرح این شهر لوکوربوزیه از جدیدترین ظوابط شهر سازی و معماری مدرن که عمدتاَ خود او مسئول تبیین آنها بود ، استفاده کرد.

دومین شهری که توسط عقاید لوکوربوزیه طراحی شد ، شهر برازیلیا ، پایتخت برزیل بود که توسط لوچیو کوستا و اسکار نیمایر در سال 1957 طراحی شد. نیمایر خود با لوکوربوزیه ، در طراحی ساختمان وزارت آموزش و پرورش برزیل در سال 1936 همکاری کرده بود.

همچنین ساختمان طراحی شده توسط نورمن فاستر ، معمار سبک های تک ، بنام برج هزاره توکیو 1989 در ساحل شهر توکیو را میتوان نمونه کاملی از برج های چند منظوره نظریه لوکوربوزیه تلقی کرد.

آثار مهم:

  • 1912 - ویلای ژانره، فرانسه
  • 1928 - ویلا ساووا، فرانسه
  • 1931 - کاخ شوروی، روسیه
  • 1938 - آسمانخراش کارتسین، ایالات متحده
  • 1948 - خانه کراتکت، آرژانتین
  • 1952 - ساختمان سازمان ملل، ایالات متحده
  • 1954 - عبادت گاه رونشام، فرانسه
  • 1956 - موزه احمدآباد، هندوستان
  • 1956 - مجموعه ورزشی صدام حسین، عراق
  • 1957 - موزه ملی هنر غرب، ژاپن
  • 1960 - دیر سنت ماری، فرانسه
  • 1958 - نمایشگاه فیلیپس بلژیک
  • 1961 - مرکز هنر های بصری کارپنتر دانشگاه هاروارد، ایالات متحده
  • 1969 - کلیسای سنت پیر فرمینی،فرانسه

ویلای ساووا (بزرگتر ببنید)

موزه ملی هنر غرب (بزرگتر ببنید)

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم فروردین 1388ساعت 1:0  توسط توحيد هاشمی شهرکی  | 

معماران بزرگ (3)

سید هادی میرمیران

سید هادی میرمیران در ۲۳ اسفند ۱۳۲۳ در شهر قزوین به دنیا آمد.

        

تحصیلات خود را در رشته مهندسی معماری در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به انجام رساند و با ارزشیابی عالی فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۳۴۳ تا سال ۱۳۵۷ در دفتر فنی شرکت ملی فولاد ایران مشغول به کار گردید. پس از انقلاب از سال ۱۳۵۸ با عنوان مدیر طراحی در شرکت خانه‌سازی ایران (اصفهان) به طراحی پروژه های شهرسازی پرداخت. در سال ۱۳۶۴ به همراه گروهی از همکارانش شرکت مهندسان مشاور نقش جهان-پارس را تاسیس نمود و تا واپسین روزهای حیات در این شرکت مشغول به کار بود.


وی در شامگاه ۲۹ فروردین ۱۳۸۵ پس از یک دوره ده ساله نبرد با بیماری سرطان، درگذشت.   

او چهار دهه فعالیت حرفه‌ای کرد. از میان آثار وی می توان به ساختمان کانون وکلای دادگستری مرکز، ساختمان کنسولگری ایران در فرانکفورت، ساختمان مرکزی بانک توسعه صادرات ایران، ساختمان مجموعه ورزشی رفسنجان، طرح ساختمان کتابخانه ملی ایران (اجرا نشده) ، طرح ساختمان فرهنگستان های جمهوری اسلامی ایران (اجرا نشده) و طرح ساختمان موزه ملی آب (اجرا نشده) اشاره کرد.

ویژگی میرمیران در حفظ پیوستار و روح معماری کهن ایران با روش‌های نوین طراحی است.

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم اسفند 1387ساعت 23:35  توسط توحيد هاشمی شهرکی  | 

معماران بزرگ (2)

هوشنگ سیحون

متولد (۱۲۹۹) در تهران.

تحصیلات معماری خود را در دانشگاه تهران و دانشکده هنرهای زیبای پاریس (بوزار) انجام داد ، وی هم اکنون در ونکوور کانادا زندگی می‌کند.

                 

وی استاد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و سه دوره رئیس این دانشکده بود. استاد «هوشنگ سیحون» نقاش و معمار پرسابقه ایرانی، به مرد بناهای ماندگار معروف است. آن هم به دلیل طراحی و نظارت بر ساخت آرامگاه بزرگانی چون خیام ، کمال الملک ، بوعلی سینا ، نادرشاه افشار ، کلنل محمدتقی خان پسیان و ده‌ها مقبره و آرامگاه دیگر ، ضمناً وی طراح بنای موزه توس در سال ۱۳۴۷ و همچنین ساختمان بانک سپه در میدان توپخانه تهران نیز می‌باشد.

استاد سیحون نقش اندازی است که در دنیای ابعاد از معانی پر رمز و راز باطن سخن به میان می‌آورد و معانی و فلسفه نظری و وجودی بزرگانی که معمار و طراح آرامگاه هر یک از آنان بوده ، در نقش مقبره شان متجلی نموده‌است. به عنوان مثال در ۱۳۳۸ آرامگاه حکیم عمر خیام را مبتنی بر اصول ریاضی و مثلثاتی خیام ، محاسبه و طراحی کرده‌است.

او در کتاب «نگاهی به ایران» در مورد بنای آرامگاه نادر شاه افشار می‌نویسد: ماده اصلی ساختمان از سنگ خارای منطقه کوهسنگی مشهد، مشهور به سنگ هر کاره‌است، این سنگ یکی از مقاوم ترین سنگ هایِی ست که در ایران وجود دارد، او دلیل این انتخاب را اشاره به صلابت و عظمت نادر شاه افشار می‌داند». او در ادامه می‌نویسد: «شکل کلی و مقبرهٔ نادر به شکل شش ضلعی متناسبی ست که، شکلِ سیاه جادرهایی را تداعی می‌کند، دلیل این امر همین نکته‌است که نادر به جای کاخ در زیر چادر زندگی می‌کرد.


 

                                        تصویری از آرامگاه کمال الملک، نیشابور

                                                             بزرگتر ببنید!

                                                                  

    آرامگاه بوعلی سینا در همدان                                            آرامگاه خیام در نیشابور

                بزرگتر ببنید!                                                                 بزرگتر ببنید!


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 0:3  توسط توحيد هاشمی شهرکی  | 

معماران بزرگ (1)

حسین امانت

(تولد ۱۳۲۱) طراح و معمار و از بهائیان کانادائی ایرانی است.

                                           

 او معمار برج آزادی که نمادی از شهر تهران و ایران مدرن است،

 و همچنین ساختمان‌های اولیهٔ دانشگاه صنعتی شریف میباشد.. پس از پروژه موفقیت آمیز برج آزادی و دانشگاه شریف، نظارت و سرپرستی ساخت موزه بزرگ پاسارگاد در نزدیکی آرامگاه کوروش کبیر به او واگذار شد امانت همچنین آرشیتکت و طراح تعدادی چند از مراکز صنایع دستی، مدرسه‌، کتابخانه و حتی یک شهرک تفریحاتی در ساحل دریای خزر بوده‌است. او بعدها با بسط دادن کار خویش بناهایی در خارج از کشور را نیز طراحی نمود، از آنجمله، بنای سفارت ایران در شهر پکن، پایتخت جمهوری خلق چین که متمایزترین سفارتخانه ناحیه دیپلماتیک در پکن است.

امانت دانش‌آموخته دانشگاه تهران است.

از دیگر سازه‌های طراحی شده توسط وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر).
  2. دو مرکز بهائی (به انگلیسی: Bahai Center) در ویرجینیا و تگزاس
  3. ساختمان مقر بیت العدل اعظم، از ساختمانهای حول مقام اعلی، مرقد باب در حیفا
  4. دارالتبلیغ بین‌المللی از ساختمان‌های حول قوس مقام اعلی
  5. محفظه آثار بهائی از ساختمان‌های حول قوس مقام اعلی
  6. مشرق‌الاذکار ساموآ

پرونده:Seat of the Universal House of Justice.JPG

ساختمان مقر بیت العدل اعظم

پرونده:Centre for Study of Texts.jpg

مرقد باب در حیفا

+ نوشته شده در  شنبه هفتم دی 1387ساعت 21:25  توسط توحيد هاشمی شهرکی  |